LXXXVII. Vander derder offeranden

Hier na leert ons die figure aldus, dat Aaron ende sine sonen brachten noch enen weder vore die dore des tabernakels. Ende dit was ·j· offer der consecracien, daer si mede gheconsacreert worden ende gheheilecht priesters ambacht te pleghene¹. Hier op leiden si hare hande ende offerdene Gode. Ende Moyses die doedde desen weder, ende hi nam van den bloede, daer hi mede bestreec dat nederste deel Aarons rechter oeren ende sijnre sonen, ende die dumen haerre rechter hande ende haerre rechter voete. Al dat ander bloet storte hi boven op den outaer al omme ende omme, ende hi deilde ende nam van den weder al dat binnenste vette, ende den steert, ende die nieren met den cleinen nierkenen, ende die rechte scoudere, ende drie broede sonder hefsel. Dat ierste broer dat was met olien ghecneden, in den oven ghebacken²; dat ander broet in water ghesoden ende daer na in olie ghebacken³; dat derde broet met olien ghecneden, ende op enen roester ghebraden, verberrent, verdroecht, ende verhaert als ·j· scerf⁴. Ende alle dese dinghe te gadere, die gaf Moyses Aaronne ende sinen sonen, ende si verhieven op dese dinghe in hare hande⁵. Ende boven al soe dede Moyses dat borstken van den wedere: ende hier omme waest ghenoemt dat borstken der verheffinghen, omme dat boven al gheleghet was. Alle dese dinghe hielden si op vore die jeghewordecheit Goods, ende offerdense Gode; ende dan gaven sise Moysesse, ende hi verberrende alle dese dinghe op den outaer Goods, omme dat was een offer der consecracien. Doe nam hi heileghe salve, daer ic hier vore ave seide, ende van den bloede dat ghestort was op den outaer; ende daer mede bespraeide hi Aaronne ende sine cledere, ende sine sonen ende hare clederen: ende aldus in desen wijs worden si gheheilecht. Al dat ander vleesch, dat bleven was van desen weder, dat soden si vore die dore des tabernakels, ende daer aten si dat vleesch met dien onverhavenen broeden⁶ die bleven waren in den corf, daer si die ·iij· broede Gode ave gheoffert hadden. Ende al dat hen overbleef lote in den anderen dach, dat verberrenden si in den viere. Alle dese dinghe heranderde Moyses met hen ·vj· daghe daer na⁷; ende alle die ·vij· daghe hilden si ane die heileghe ghewaden, ende en ghinghen niet ute van den kerchove des tabernakels⁸.

Siet, in deser wijs worden die priesteren gheconsacreert in der ouder wet, overmids dat ghebot ons Heren. Maer ghi selt dat merken, eer si dese heilecheit ontfaen mochten, soe moesten si Gode offeren ·j· ealf vore hare sonden, ende ·j· lam, al te verberne in die ere Goods. Alsoe gheliker wijs, sele wi die heilecheit ontfaen, die die overste cierheit es die eneghen priester cieren mach, soe mote wi onse senne ende onse beesteleke nature Gode offeren in penitencien, ende laten allen troest der werelt, ende verwinnen alle ongheordende lost ons vleeschs, ghelikerwijs dat ik u vore gheseghet hebbe. Ende hier mede werden wi gheciert van buten in sedeleken doechden. Ende wi moten oec onse inwendeghe crachten ende onse gheesteleke nature Gode offeren, al te verberne in sijnre minnen: ende hier mede voeden wi in ons ·j· ewech aencleven ane Gode met minnen, ende ·j· salech besitten in enecheiden; ende alsoe verwinnen wi ende doreliden⁹ allen creaturleken troest, die ons van binnen vermiddelen mochte tusschen ons ende Gode¹⁰. Ende aldus offeren wi Gode den onbevlecten weder ons inwindechs levens, in den roke ewegher soetecheit.

Ende hier beghent die figure die ic te hans hier vore seide, dat es van den weder der consecracien. Want alse ons minne verheft¹¹, ende met hare beveet in enecheiden, ende al dorevloit met soetecheiden: soe wast in ons ·j· ewech verborghen swighen in volmaecter ghedoechsamheit, ende dan offeren wi Gode ons alse een sachtmoedech scaep, in ghelatenheiden ons selfs¹², dat hi sinen vrien wille met ons doe, beide hier ende in der ewecheit. Ende hier compt Christus die overste bisscop, dien ic Moysesse ghelike, ende doedt onse offerande, ende stort dit bloet boven op den outaer Goods. Dit bloetstorten ende dit doeden dat en es anders niet dan beroevinghe ons eighens willen, ende ·j· ewech versterven alre eighenheit ons gheests in den vrien wille Goods: ende dit es dat diepste ende dat innechste fondament alre heilecheit. Want hier ontfaen wi in onse inwendeghe anschijn dat licht der waerheit, daer wi Gode in verstaen, ende los ende ledech werden alre beelden; ende overmids dit licht soe werden wi vri, ende vercrighen een voersien van binnen, daer ons God soe intreckende wel mede behaecht¹³, dat wi ons selven ontsterven in Gode, ende nemmermeer ommesien en moghen in behaghene ons selven. Ende dit es die hoechste doet, die ons leert die heileghe Screfture, ende die oec vore gheufent was in der figuren.

Ende hieromme plachmen dit bloet van deser offeranden te stortene boven op den outaer al omme ende omme¹⁴; maer dat bloet van den beesten diemen vore sonden offerde, dat stortemen op die baschen van den outare, bi der erden; want altoes mote wi penitencie doen vore onse sonden, ende neder ende oetmoedech bliven tote op die erde. Die andere beesten die men al verberrende in die ere Goods, hare bloet stortemen aen die opgaende wande des outaers, tote enen tekene dat wi altoes berren souden in minnen, ende op gherecht staen in die eere Goods¹⁵. Maer dit bloet der consecracien, daer wi nu ave spreken willen, dat wart ghestort in dat overste des outaers; want daer wi eighens willen sterven, ende Goods wille onse wille wert, daer sijn wi rechte Goods discipule, ende navolgheren ons Heren jhesu Christi: ende met heme verenecht, sijn wi ghevrijt ende roepen: Abt, Vader, ons selven ende alle dinc bevele wi in dijnre moghender hant¹⁶. Alse wi aldus eenvuldech ende eendrachtech werden met Gode, soe minne wi sine gherechtecheit, ende bevelen ons sire vriheit, ende sterven alre eighenheit. Al hier comt Christus, onse overste besscop, ende nemt van desen bloede, daer hi mede bestrijct dat nederste deel onser rechter oeren, ende die rechte dumen onser hande ende onser voete, ghelikerwijs dat Moyses bestreec Aaronne ende sine sonen, doe si priestere worden ende gheheilecht in der ouder wet, na der figuren. Ende hier omme, alse Christus sinen vingher ghenetten mach in onse doede bloet, ende hi ons daer mede bestriket, soe werden wi gheheilecht; dat es, alse die minne Goods alsoe machtech wert in ons, dat si alle eighenheit ons willen ghedoden mach, alsoe dat wi anders niet ghemeinen, noch begheren, noch ghewillen en connen dan dat God wilt: den wert onse doede bloet, dats onse ghedoede wille gheenecht den vinghere Goods, dat es den gheeste ons Heren. Ende dese vereninghe roert ons van binnen ter rechter siden; ende overmids dit gherinen ochte ruren, soe werden wi gheheilecht ende hebbelec te hoerne die waerheit, die ute Gode van boven nedervloyt, ende die te begherne, ende daer na te werkene.

Siet, gheestelec te merkene, soe werden aldus geheilecht onse rechte oeren, onse hande ende onse voete. Ende al dat ander bloet dat storte Moyses boven op den outaer der sacrificien al omme ende omme, want die hoechste offerande die wi Gode doen moghen, ende die Christus doen mach van onsen weghen sinen hemelschen Vader, dat es ghestorvenheit ons eighens willen in den wille Goods.

Footnotes

1. Sur. ut deinceps possent munus sacerdotale exequi. ↩

2. Sur. panem oleo subactum et coctum in furno. ↩

3. Sur. qui primo aqua elixus, deindè in oleo eoquitur. ↩

4. Sur. qui panis cum oleo subactus, in craticula torretur, aduritur, exiccatur, et valut testa indurescit. ↩

5. C. ende si verhievense op in haer hande. ↩

6. Sur. cum panibus azymis. ↩

7. Sur. In cumdem modum iteravit singula quae diximus, Moises sex diebus. ↩

8. Sur. nec de atrio tabernaculi sunt egressi. ↩

9. Sur. superabimus ac pertransiemus. ↩

10. Sur. quod inter Deum et nos intus medium sese possit interponere. ↩

11. Sur. Cum enim amor nos sublevat. ↩

12. Sur. cum nostri ipsorum resignatione. ↩

13. Sur. in quo Deus introrsum nos trahens, usque adèo nobis arridet et placet. ↩

14. Sur. per cicuitum. ↩

15. Sur. atque in Dei honorem erectos esse debere. ↩

16. Cfr. Rom. 8, 15. ↩