XCVII. Vanden ·v· offeranden voor den volke

Al te hans hier na gheboet Moyses dat men al dat vier utc den outare dade, dat men tote op dien dach gheorboert hadde¹; want in dien daghe soude hem God vertoenen ende sine glorie. Doe nam Aaron vive offeranden (na dat die mees- ter sprect in der Istorien², ende oec die text vore in den selven capitele; maer hier en esser maer ·iij· ghenoemt) ende dese offeranden waren van ghemeinre cost alle des volcs. Die eerste offerande was een calf vore haerre alre sonden; die andere offerande was ·j· boc vore des princen sonden; die derde offer was ·j· lam vore die sonden elker sielen, dat es elcs menschen in der ghemeinheit; die vierde offerande was ·j· osse, dat es een stier al te verberne; die vijfte ·j· weder omme vrede ende pays te makene van allen dinghen tusschen Gode ende sijn volc.

Siet dese figure leert ons wat wi Gode sculdich sijn ende onsen prelaet, ons selven ende onsen evenkersten.

Wortele ende beghin alre doechde dat es kinnesse ons selfs. Ende hier omme sele wi ons altoes sondich ende ghebreckeleec bekinnen, ende al stervende, ende verwinnende vleesch ende bloet, sele wi ons Gode offeren in penitencien. Want die synagoghe der Joden offerde Gode ·j· calf van ghemeinre cost vore haerre alre sonden, ende dit was ieghenwelken gnoech; want elc mensche en hadde niet connen vercrighen ·j· calf, noch men hads oec niet connen verpleghen soe vele te verberne³.

Ende alsoe gheliker wijs so offert die heileghe Kerke nu Gode ·j· leven van penitencien met enen stervene der sonden⁴, ende dit sijn alle menschen sculdich, niemen ute ghenomen, paus ende bisscoppe, moneken ende papen, gheleerde ende ongheleerde; want die sonder penitencie ende sonder bedwanc sijnre naturen leeft, hi en es niet ·j· levende let der heilegher Kerken. Ende omme dat die offer der sonden ghemeine was, ende hi den priesteren toe behoerde ende alle den volke van werdicheit des bisscops ende der priestere⁵, so droech Aaron van den ghemeinen bloede in den tabernakel, ende hi nette sinen vingher in dat bloet, ende sprayde met den bloede seven werven jeghen die cortine vore die jeghenwerdicheit Gods; ende hi bestreec die ·iiij· hoerne van den guldenen outare met den selven bloede, op dat dat ghemeine bloet verbidden mochte die sonden des volcs; want ghemeine penitencie der heilegher Kerken, die heeft grote macht vore Gode.

Alle die inwendeghe vetheit, vleesch, ende huut, ende mes, dat sele wi offeren ende verberren alsoe alse hier vore gheseghet es ende ontbonden.

Footnotes

1. Sur. quo usus fuerat iis diebus. ↩

2. De schryver meent Petrus Trecensis, aliàs Comestor, opsteller van de Historia scolastica. ↩

3. Sur. non tamen tanta multitudo vitulorum cremari potuisset. ↩

4. Sur. vitam offert poenitentiae et vitiorum mortificationi deditam. ↩

5. Sur. Et quia oblatio pro peccatis generalis erat, pertinebatque ad sacerdotes et omnem populum ob reverentiam Pontificis et sacerdotum, Aaron, enz. ↩