XCVI. Vander Sacrificien der Priestere vore hen selven

Ende al te hans hier na leert ons die figure welc die sacrificie was die die priestere der Joden daden vore dat joetsche volc; ende met den selven werden wi gheleert wele die sacrificie sijn sal, die onse priestere doen selen vore dat kerstene volc ende vore alle die werelt.

Ende doe die ·vij· daghe leden waren, ende Aaron volwijt was ende sine sonen, op den achtensten dach so riep Moyses die oudere des volcs te gadere, ende maecte een feeste dat men vieren soude. Want op dien dach souden die ghewide priestere beghinnen sacrificie te doene vore hen selven, ende vore al dat volc. Want tote op dien dach so hadde Moyses selve die sacrificie ghedaen, ende Aaron ende sine sonen hadden time gheoffert. Doen al dat volc vergadert was, doe nam Aaron ·j· calf dat hi doetde ende offerde vore sine sonden; ende daer met dede hi in alre wijs alsoe alse ic u gheseghet hebbe dat Moyses plach te doene met den calve dat hi vore sondes offerde, doe hi dat ambacht van Gods weghen dede. Daer na offerde Aaron enen weder sonder vlecke al te verberne in die eere Gods, ende doen met dede hi oec alsoe alse ic u vore gheseghet hebbe ende ontbonden; want hoe heilich die priestere sijn, si moeten hen altoes sondich ende ghebreckeleec kinnen ende belien, ende in penitencien leven; ende si moeten berren in der minnen Gods ende in heilegher ufeninghen: ende dit bediedt ons die voergaende figure.