XCV. Van het spraien des bloets op den priesteren ende haren clederen

Ende hier omme, al te hans daer na¹, nam Moyses dat doede bloet, dat op den outaer ghestort was, ende die heileghe olie daer ic hier vore ave seide; ende daer mede bespraide hi Aaronne, ende sine sonen, ende hare cleedere: ende aldus worden si ghewijt ende gheheilicht vore die jeghenwerdicheit Gods.

Ende dit moechdi eigheleec proeven in elken goeden priester die sijns willen verloechent hevet, die hevet sijn eighen bloet Gode gheoffert op sinen outaer. Daer comt Christus, onse overste bisscop, ende ontfeet dat doede bloet (dat es den ghedoedden wille) ende verenicht daer mede sine verdiente ende sijn heileghe bloet (dat ons crisme ende onse olie es), ende daer toe doet hi dat water sijnre ghenaden ende de menechfuldeghe verdiente alre heileghen: ende hier mede besprayt hi die inwendicheit des goets priesters, alsoe dat dore vloyt in die cleedere sijnre goeder werke. Want die priester, die ·j· levende willich instrument Gods es, die inwendeghe heilicheit die hi van Gode ontfeet, die es dore heme vloyende in waerden ende in werken, ende in alle siere wandelinghen, alsoe dat ieghewelc mensce sijns ghebetert mach werden². Want des priesters heilicheit die en sal niet allene berren van binnen, maer si moet oec lichten van buten: ende hier omme ghebiedt onse Here dat die priestere selen bliven in den tabernakel, ende op den kerchof, dat es in heilegher ufeninghen met eenen goeden scine van buten³. Ende daer selen si dat vleesch sieden dat overbleven es van den weder der consecracien, ende met onverhavenen broeden selen si dat vleesch eten vore die dore des tabernakels, ende al dat hen overblijft op den anderen dach, dat selen si verberren.

Hier inne werden wi gheleert dat die goede priester die heme selven Gode gheoffert heeft, hi es altoes ghehoersam goede werke te werkene⁴, ende gheduldich al dat te lidene daer die eere Gods inne gheleecht. Want hi hevet in heme ene viereghe ghelost tote alre gherechticheit, ende in dierre vieregher hitten werden ghesoden alle sine goede werke: ende alsoe sijn si heme ene eweghe spise. Ende daer toe nemt hi onverhavene broede, dat es dat oetmoedeghe leven ons Heren Jhesu Christi ende sine oetmoedeghe ghehoersamhiet tote der doet; ende hier mede wert hi ghespijst ende ghevoedt vore die jeghenwerdicheit Gods. Ende alle die goede werke die heme ontbliven, in heme ende in anderen menschen, die hi gherne volbrachte⁵, die sal hi begripen ende verberren in sinen goeden wille: ende daer beghint altoes een ander dach, dat es een nuwe beweghen Gods met nuwer offeranden⁶. Want die sacrificie der doechde moete wi veranderen ende vernuwen⁷ ·vij· daghe, dat es alsoe langhe alse wi leven; ende wi moeten die heileghe ghewaden der doechde ane behouden tote op den achtensten dach, dat es die dach onser salicheit, dat wi te hemele varen.

Ende aldus sonde wi gheliken, met der waerheit ende met gherechter heilecheit, der joetscher figuren die God selve Moysesse gheboet, daer die priestere met ghewijt ende gheheilicht worden in der ouder wet.

Footnotes

1. Sur. Indè etiam mox ubi ista peregerant. ↩

2. Sur. ita ut unusquilibet ex eo ad meliora possit incitari. ↩

3. Sur. et (in) honesta quadum vivendi specie externa. ↩

4. Sur. pium quemque sacerdotem, qui se Deo obtulerit, nunquám non obedientem ac morigerum se praebere ad exercenda bona opera. ↩

5. Sur. Quaecumque verò bona opera in se et in aliis perficere non potest, tametsi libens ea perficeret, ea, enz. ↩

6. Sur. in sua... bona voluntate: ubi tum alia semper dies inchoat, id est nova Dei commotio cum oblatione nova. ↩

7. Sur. Virtutum nanque sacrificia alteranda ac renovanda nobis sunt. ↩