XCIX. Vanden derden offere des volx

Hier na offerde die synagoghe een lam vore die sonde der sielen, ende dit lam was elke sondeghe siele sculdich na die wet Gods, ochte ·j· gheet die so rike was dat sijt¹ vercrighen mochte². Ende hier vore offert die heileghe Kerke ene bedwonghene lost der senne³ ende ene stervende nature: ende dit sijn wi alle sculdich, want wi sijn alle sondaren. Wille wi Gode ·j· lam offeren, so moete wi ghedoechsam sijn, ende onnoesel, ende horen onser Moeder stemme die ons roept te penitencien, dat es die heileghe Kerke, die ons voeden wilt met haren melke, dat sijn die heileghe sacramente, gheloeve, ende die heileghe Screfture⁴. Eest dat wi dies melcs ghesmaken⁵, so kinne wi onser moeder stemme onder alle die ghene die ons bedrieghen willen: ende si sal onse stemme bekinnen in alre noet onder alle die scape die hare niet toe en behoeren na die wet Gods ende der heilegher Kerken. So moghe wi oec offeren vore onse sonden ene gheet, dat es ·j· minnende siele ende ·j· heete ghelost Gods ende alre doechde; want na wise der sonden moete wi penitencie doen⁶. Ende hier omme moet die redelecheit onser sielen versmaden ende onder voet terden⁷ onse senleke ghevoelen dat ongheordent es⁸; want leven wi na den vleesche, so sele wi sterven, sprect die Apostel; maer doede wi metten gheeste die werke des vleeschs, so sele wi leven⁹. Ende onse Here sprect selve: Die sine siele mint, hi salse verliesen, dat es, die mint te levene na lost des lijfs ende der senne, hi sal sine siele verliesen in dat eweghe torment der hellen. Ende die in penitencien leeft, ende alle ongheordende lost bedwinct, ende sinen vleesche contrarie es, hi behoedt sine siele in dat eweghe leven¹⁰.

Alle die inwendeghe vetheit, dat es alle den smaec ende alle die wellost die ons God gheeft, ende die ons comt van doechden ende van ufeninghen, dien sele wi Gode weder offeren ende verberren in sijnre minnen, also alse hier vore bewijst es. Maer die priester die ons Gode ghewonnen heeft ende gheoffert, ende tusscen ons ende Gode middelt in der penitencien, onse vleesch dat sal sine sijn: dat es, dat wi ons laten selen¹¹, ende selen penitencie doen na sinen wille ende na sijn goetdunken; ende die goede werke die hi overmids die gracie Gods in ons ghewonnen heeft, die selen heme sijn ene spise ende een leven, ende daer inne sal hi heme verbliden nu ende eweleec.