CVIII. Vanden anderen vleesche der offeranden

Ende dan sele wi dat ander vleesch van onser offeranden underlinghe te gadere sieden, ende eten in heileghen staden¹: alsoe leert ons die figure. Want onse Here wilt dat wi te gadere bliven in enicheit kerstens gheloefs, met underlingher trouwen, ende minnen, ende eersamen seden, met heilegher ufeninghen, ende in die ghebode Gods: ende hier inne sele wi leven ende ghespijst ende ghevoedt werden tote in dat ordeel Gods. Maer wille wi desen vrede behouden ende besitten, so leert ons die figure dat wi selke wile offeren een manneken ende selke wile een wijfken²: dat es, wanneer dat wi vrede hebben van buten ende van binnen, dan en sele wi niet ledich sijn; maer wi selen Gode danken ende loven met groten erenste van sinen gaven die leden sijn, die jeghenwerdich sijn, ende die toe te comene sijn; ende wi selen ons vromeleec ende manleec oefenen te Gode ende tote allen menschen, in alle den dinghen daer Gods eere in gheleghet ende ieghewelcs menschen orhore ochte salicheit: dit es een manleec offer. Maer alse ons doghen ende liden toe comt van buten ochte van binnen, in welker wijs dat si, dan sele wi saechtmoedich ende gheduldich sijn, ende onderdanich Gode in allen dinghen: ende alsoe offeren wi Gode dat wijfken onser ghedoechsamheit, die selke stont meer verdient ende Gode werdere es, dan die dreft der werkeleecheit³. Maer elc gheoefent te sinen tide, es een leven der gherechtecheit.