CVII. Vander rechter scouderen ende der borsten

Nochtan ghebiet God desen menschen, dat si die rechte scoudere ende die borst gheven den priesteren. Met der rechter scouderen verstaen wi ghehoersamheit, die alle menschen sculdich sijn haren oversten; ende hier omme sprect sente Pauwels dat God sende sinen Sone¹, gheboren van enen wive, ghemaect onder de wet, op dat hi alle die ghene verloessen soude die waren onder de wet². Want al was hi, na der ewegher gheboert, ende oec na sijnre gheesteleker gheboert, een here ende een bringhere der wet: na der lijfleker gheboert van Marien sijnre moeder, so woude hi hem gheven onder de wet³. Ende hier mede leert hi ons dat al vleesch ende bloet dat van manne ende van wive gheboren es, dat moet van noede⁴ ghehoersam sijn ende onder die wet Gods ende der heilegher Kerken. Maer die in minnen verhaven sijn ende ute den gheeste Gods gheboren werden, hare inwendeghe wandelinghe ende haer leven es boven de wet, maer niet contrarie der wet. Ende alsoe alse minne verheft den mensche in vriheit, alsoe sedt sine neder in ghehoersamheit. Ende hieromme sijn die hoechste die nederste, ende die nederste die hoechste. Nochtan en sele wi niemene ghehoersam sijn in sonden, noch jeghen die ghebode Gods; maer die macht die God ghegheven heeft den priesteren ende den prelaten, die sele wi eren ende vreesen met reverencien: ende aldus sijn wi altoes meer ghehoersam Gode dan den menschen, dien wi onderdanich moeten sijn in den name Gods ende omme Gods wille. Ende hier omme, Christus die Gods Sone, die boven al vri was ende daer toe die vriheit selve, hi woude ghehoersam sijn Cayphasse ende Pylatuse, die in sinen tiden prelate waren der joetscher wet; ende God ghedoechde hen dat si dat ordeel gaven over Christum dat hi sterven soude; ende Christus was ghehoersam ende onderdanich haren wille, ende gaf hen sine rechte scoudere, ende daer op leiden si dat sware cruce, ende daer mede droech hi onser alre sonden die behouden selen sijn. Ende hier mede leert hi ons dat niemen Gode behaghen en mach, die onghehoersam es sinen oversten in dien dinghen die goet ende eersam sijn, hoe hoghe hi leeft ochte scouwet, op dat hi sijns selfs gheweldich es ende redenen ghepleghen can⁵. Ende voert so ghebiedt onse Here dat wi onse borst gheven den priesteren, dat es dat wi ons selfs vertien ende eenvoldegher wijs leven na haren rade, ende niet na eyghenre wijsheit, ochte na onsen goetdunkene; maer wi selen eenwillich ende cenmoedich sijn met onsen oversten⁶, alsoe dat si⁷ boven alle onse werke die oetmoedeghe borst onser verteghenheit⁸ Gode offeren moghen. Ende overmids hare ghebet, ende haren dienst, ende onse sempelheit, sele wi werden vervolt met der wijsheit Gods.

Siet, alse wi aldus ghedaen hebben alse ic u gheseghet hebbe, so hebbe wi pays ende vrede met Gode ende met onsen prelaten.