Skip to the text

CVI. Vanden nieren enden nierkenen

Ende op dat dese vrede ghestedicht blive ende onghehendert, so wilt God dat wi heme gheven onse nieren, dat es alle vleescheleke liefde: die en moghe wi niewerincs oefenen dan ane heme. Nochtan moet si berren in sinen viere; want en ware si niet overdect met karitaten, van naturen soude wi ons selven meinen, ende ghenuechte ende gherief in Gode soeken. Ende hier omme, op dat wi al te male sine werden, so wilt hi dat wi heme oec gheven onse cleine nieren met al den vetten1, dat es dat wi scuwen ende vlien in ons selven, ende in allen creaturen, alle oefeninghe ende alle ocsune die ons trecken ochte verwecken mochten tote oncuuscher liefden. Maer der godheit ende der menscheit ons Heren sele wi gheven herteleke liefde ende ghevoelleke lost, ende al dat ons daer toe vorderen ende hulpen mach: dat sijn onse cleine nieren, die wi verberren selen in der minnen Gods. Ende al dat vette, dat es smaec ende wonde die hier ute wast, die2 sele wi oec verberren in minnen; want so wie sinen vleesche ende sinen gherieve meer leeft dan Gode, hi es ghedeilt ende heeft verloren enicheit, ende inwendeghen vrede tusschen heme ende Gode. Ende hier omme sprect onse Here in Sente Lucas Ewangelie dat wi onse lendenen gorden, dat es te verstane met suverheiden; ende dat wi berrende lampten in onse hande draghen, ende ontbeiden ons Heren ende ons brudegoems3, die ons ordeelen comt in die ure onser doet4. Ende hier omme ieghewelc merke heme selven, ende houde sine reghele, sine ordene, ende sine gheloften. Die wech des eweghen levens es inghe5, ende dat ordeel Gods es bi.

Nochtan die in der wet ende met der heilegher Kerken vergadert sijn6, si moghen pleghen dies hen God gheorloeft ende die heileghe Kerke, alst redene ghedoghet ende eersamheit der naturen7; maer altoes in der vreesen ons Heren, ende na die ghebode Gods ende ordinancie der heilegher Kerken: want al onse leven ende alle onse werke moeten gheordent sijn te Gode, in wat state dat wi sijn. Ende hier omme woude onse Here hebben den steert van den scape dat heme die Joden offerden; dat es dat ons boven alle dinc gheluste Gods te sine ende heme te levene8, alsoe dat hi die leste waeromme si al ons levens ende al onser werke, ende dat onse minne ende al onse werke gheordent sijn tote heme, ende in heme gheint9. Siet, daer verherre wi den steert in minnen, ende daer wert die vrede gestedicht ende beseten, die Christus sinen jongheren gaf; want die inviereghe ghelost10 Gods te sine, ende Gode te levene, dat sijn ·ij· borste die Christum soeghen ende voeden, ende daer tusschen wilt hi woenen alse ons die bruut leert in Cantiken11.

Footnotes

  1. Aldus alle de Hss. Surius vertaelt: cum omni ipsorum adipe. ↩

  2. A.D. dien sele wi. ↩

  3. De verba van verwachten, hopen en gelooven vorderden den genitivus. Zie Grimm, IV, bl. 660. ↩

  4. Cfr. Luc, 12, 35-36. - ↩

  5. Cfr. Matth. 7, 14. ↩

  6. Sur. Interim tamen qui secundum Ecclesiae consuetudinem legitimo sunt juncti matrimonio. ↩

  7. Sur. quantò quidem ratio sinat et naturae honestas. ↩

  8. Sur. id significat desiderium, quo prae omnibus Dei esse, Deoque vivere appetimus.- ↩

  9. Sur. in ipsoque finiantur. ↩

  10. Sur. Ignitum enim et ardens illud desiderium quo appetimus esse Dei et vivere Deo, enz. ↩

  11. Cfr. Cant. 1, 12. ↩

Chapter 107 of 159