XXXIX. De love ejusque filiis

Hier na volghet die ander planete die heet Jupiter. Die is contrarie der ierster; want hi is heet en̄ versch, wit en̄ claer, saechte en̄ soete alse mele. Hi regneert inden sporkille, als die sonne loept in een teken dat heet die Vissche. Dan hoecht die sonne, en̄ die tijt verwermt¹, en̄ die watere vloyen; die vissche vlieten in weelden, die vergadert laghen inden couden winter. Dese planete is minlic en̄ behaghelic, en̄ weldoende allen creaturen die hier beneden sijn, en̄ die in sijn regnacie gheboren werden, die sijn hem ghelijc, dat is heet in goeder begheerten, en̄ versch uutvlietende met goeden werken, scone en̄ wit van live en̄ gracioes, oetmoedich, sachte en̄ milde en̄ goedertieren, blide, ghesellije en̄ minlic van wandelinghen, hovesch, treckende, en̄ neyghelic van naturen².

Nu merct, al is die lieflike gheboirte edel en̄ goet, si is nochtan vleesch en̄ bloet, en̄ si en is oec niet ewich wijs noch vroet; want si versmaet Gode en̄ sijn rike en̄ ewich goet, ende soect en̄ kiest en̄ mint in die werelt dat verganclijc is, dat si verliesen moet. Mer die haers selfs vertien, en̄ der werelt ende der sonden sterven, en̄ alle dinc begheven, die werden anderwerf uut Gode gheboren gracioes, rike en̄ salich, en̄ metten heylighen en̄ metten enghelen erfghenote in die glorie Gods.