XLVI. De tertia charitatis libra, et de immensa Dei erga nos charitate
Hier na volghet die derde waghe in minnen, die alle dinc ordiniert en̄ deylt in drien, tijt, en̄ leven en̄ substancie, daer wy af leven inder tijt1. Ghi sult merken met ondersceede dat ons God inder tijt met hem selven heeft ghedient, ghemint en̄ gheëert in drien manieren. Inden beghinne der tijt, hevet hi den mensche ghemaect te sinen beelde ende te sinen ghelike. Die dienst was groet; die ere was noch mere2; sine minne es sonder mate alre meest. In midden der tijt es hi neder comen in onser naturen, in sinen properen persoen, en̄ hi hevet ons ghedient, gheleeft en̄ gheleert, en̄ ghemint al toter doot des crucen. Ende hi is om ons van minnen ghestorven, en̄ hi hevet onse doot der sonden ghedoot met sijnre doot. En̄ hi is op verstaen in sine glorie, en̄ op ghevaren te sinen Vader; en̄ hi hevet sinen Gheest gheseint, die in ons leeft en̄ woent; en̄ daer in sijn wi hermaect en̄ vernuwet inden tijt van gracien; en̄ hi hevet ons ghegeven en̄ ghelaten sijn vleysch en̄ sijn bloet in spisen en̄ in dranke: en̄ eest dat wi hem dienen, eren en̄ minnen, so moghen wi sijns ghesmaken. En̄ hi hevet ons gheloeft, in rechter trouwen, dat hi weder comen sal inden lesten daghe3, dat is in dat einde der werelt, met sinen inghelen, met groter moghentheyt. Dan sal hi ons op verwecken glorioes in siele en̄ in lichame, en̄ hi sal ons mit hem voeren te sinen Vader; en̄ daer selen wi met hem beiden, in eenheit des heylichs Gheest verbliden en̄ regneren ewelike sonder einde.
Siet, dit is die waghe der minnen die wi van Gode onfaen hebben, en̄ die wi hem weder sculdich sijn na onse vermoghen. Hi hevet ons ghegeven dat wi sijn, en̄ dat wi hebben, en̄ dat wi vermoghen; en̄ hi hevet ons ghegeven dat hi is, en̄ dat hi heeft, en̄ al dat hi vermach. En̄ hi hevet ons ghedient en̄ gheëert, en̄ hi mint ons ewelijc. Siet, dit is die waghe sijnre minnen die hi ons ghegeven heeft, en̄ hi eyscht ons ghelijc, effen waghe, sal onse leven hem behaghen. en̄ hier omme hevet hi ons den tijt vanden jare in drien ghedeilt, die ons brinct daer wi senlyc af leven4; en̄ hi ghevet sine gracie in drie wisen, daer hi ons mede mechtich maect, en̄ leert, en̄ wijst hoe wi hem selen in dogheden leven: en̄ onse doechtsam leven hevet oec ‧iij‧ wisen die ons volmaken in minnen en̄ in dogheden, en̄ bringhen ons in ewich5 salich leven.
Footnotes
Chapter 46 of 84