XLIV. De quadruplici Libra charitatis Dei, et speciatim de prima

Die edele Waghe der minnen Gods es met ondersceyde ghedeylt in vier wisen, die God gheordineert heeft, ghebenedijt en̄ gheheylicht te sinen love ende om onse ewighe salicheit.

Die eerste wise, dat is die eerste waghe van minnen die ye gheoefent wart, die leert ons dat ons God van nieute maecte, en̄ dat hi ons hem selven gaf en̄ al dat hi ghemaect hadde. Dese minne, die God is, die is onser alre ghemeine, en̄ yeghewelcs sonderlinghe en̄ al ghcheel die mint¹. Dese minne es één boven alle ghetalle² sonder ghetal, en̄ si is ewich boven tijt en̄ sonder tijt, boven mate en̄ sonder mate, en̄ si is een puer gheest al sonder stat³. Ziet, dit is die edele waghe der minnen, die ons God ghegeven heeft en̄ al dat hi vermach: en̄ hier omme moeten wi alle dine laten en̄ begheven, selen wi die waghe der hoechster minnen pleghen.

Want minne is een ebbende vloet⁴
En̄ si is boven alle dogheden spoet⁵:
Diet al verberret in hare ghemoet.

Minnen nature is altoes gheven en̄ nemen; mer si is selve een ledich wesen. Gheven en̄ nemen dat es een ewich ondersceet der minnen pleghen⁶. Dat is die hoechste waghe van minnen, die nieman vremders en mach bekennen, noch ghevoelen, noch versinnen⁷.

Footnotes

1. Sur. nobis omnibus communis est, et singulatim tota uniuscujustibel amantis. ↩

2. F, G, ghetale. ↩

3. Sur. et ipsa (charitas) una est supra omnem numerum et absque numero, et aeterna supra tempus et sine tempore, supra mensuram et absque mensura: et spiritus purissimus absque loco. ↩

4. Proftuens fluvius zegt Surius. ↩

5. Sur. cunctis virtutibus praestantior. ↩

6. Sur. Dare et accipere, in amoris exercitatione sive exhibitione perpetuò distincta sunt. ↩

7. Sur. quam nemo extrancus vel cognoscere, vel sentire, vel excognitare potest. ↩