Skip to the text

LXIV. Ut unitas amoris cum Deo in spiritu obtineatur

Nu verstaet die rechte waerheit van desen levene: wildi in uwen gheeste eenheit met Gode in minnen vinden en̄ besitten, soe moet u redelike siele en̄ alle uwe crachte van binnen verenicht sijn met sinen wille, te levene sine wet ende sine ghebode, want Christus sprect tot ons allen: ‘Eest dat ghi mine ghebode houdt, soe seldi bliven en̄ wonen in mine minne, alsoe als ic mijns Vaders ghebode ghehouden hebbe, en̄ ic wone in sine minne1.’ Want hoecheit van levene en mach niet bestaen, dan in oetmoedighe ghehoirsamheit van doechden. Ende hier omme sprect die apostel Sinte Pauwels tot ons allen: ‘Ghevoelt dat in u, dat Christus in hem ghevoelde; want hi was die Sone Gods, en̄ hi heeft hem selven ghenedert, en̄ eens knechts vorme ane ghenomen, en̄ was ghehoirsam toter doot des crucen. En̄ daer omme is sijn name ghehoecht boven alle namen, en̄ in sinen name boeghen alle knien, hemelsche, eertsche ende helsche2.’ En̄ die Vader sprect doer den prophete: ‘Du bist mijn Sone, ic hebdi heden ghewonnen3,’ dat is te verstane inder ewicheit. Ende die Vader sprect van hem: ‘Dit is mijn lieve Sone, daer ic my wel in behaghe, en̄ die my wel behaecht: hem seldi horen4.’ En̄ die Vader sprect noch te sinen Sone: ‘Sit te mijnre rechter siden, tot dat ic alle uwe viande legghe een scamel5 onder uwe voete: Alle coninghen selen hem beliën en̄ alle inghele selene ane beden6.’ Nu sprect hi selve doer den prophete: ‘Ic bin een worm en̄ niet een mensce, lachter der menschen en̄ een verworpen des volcs7.’

God hevet onse menscheit in Christo verhaven, ghechiert en̄ gheëdelt boven al dat hi ghemaect hevet, in hemel en̄ in erde. En̄ Christus hevet hem selven ghenedert in onser menscheit onder alle creaturen, en̄ hevet hem ghelijct enen worme, die vanden lime8 der erden wast en̄ leeft; en̄ hi hevet sijns selfs verteghen nader menscheit, en̄ sinen eyghenen wille ghedoot inden wille sijns Vaders. Ende alsoe is hi een wille met Gode, en̄ hi heeft sinen ghescapenen gheest ghedoot, vernieut, verbernet in minnen; en̄ alsoe is hi een gheest mitten gheeste Gods. Siet, dit is onse edel worm, die ghewassen is uter erden der reynre maghet Marien. En̄ hi heeft sinen ghescapenen wille ghedoot en̄ vernieut in minnen; ende alsoe heeft hi vriheit in Gode vonden. Hi is éne metten wille Gods en̄ mitter minnen Gods: dat is sijn mantel, die dubbel vierich roet is, daer hy mede ghecleet is, en̄ alle die met hem verenicht sijn in minnen.

Footnotes

  1. Vglk. Joann. 15, 10. ↩

  2. Vglk. Philip. 2, 5-10. ↩

  3. Vglk. Ps. 2, 7. ↩

  4. Vglk. Matth. 3, 17. ↩

  5. Het woord schaemel staet by Kiliaen. ↩

  6. Vglk. Ps. 109, 1. It. Ps. 137, 4. It. Ps. 96, 8. ↩

  7. Vglk. Ps. 21, 7. ↩

  8. Dat is slyk. ↩

Chapter 64 of 84