LXXXI. De quatuor ornamentis, quae Dens, merito passionis sune, praestitit in perfecta charitate viventibus

Mer die leven in volmaecter earitaten, dien hevet God vier juweele ghegeven en̄ ghelaten, die allen goeden menschen niet en sijn ghemeine; mer die God daer toe hevet vercoren, die moghen sine hemelsche wise sien en̄ horen.

Die ierste wise, die God boven al mint¹, daer alle heylicheit in beghint, die is van luttel menschen te gronde bekent. Onse hemelsche Vader die ghevet, met sinen Sone, sinen uutvercoernen oetmoedighe onbedructe nederheit, die inden gheeste al mach draghen; en̄ si blivet altoes vri onder al, en̄ ongheladen. Si mach al ghedogen sonder murmureren en̄ claghen; si moet altoes wassen in dogheden ende in weldaden²: want God woent in hare met al sinen gaven.

Die ander wise die is met rechte van groten prise. Die Vader metten Sone gheven den gheborghenen gheesten breetheit der minnen sonder mate, die vervult alle edele vate. Si is gheheten caritate, en̄ vloyt al over sonder mate: si es alder doghede beghin en̄ oersake. Condi gapen, soe moghedi smaken: si is binnen al, en̄ onbesloten; buten al, en̄ onbegrepen³. Si leert minnen sonder vergheten; want si hevet die aen haer cleven met haer sclven beseten.

Die derde hemelsche wise, die is, metten Vader en̄ metten Sone, ende met allen gheminden, enicheit inden heylighen Gheest: dat is, inden hemel en̄ inde eerde, die hoechste feeste Gods, ghebruken sonder einde; daermede spijst hi en̄ drinct al sijn ghesinde. Gods ghebruken, dat is een gheestelic ontvlieten Gode in ons en̄ ons in hem. Die tafel daer wi op eten, dat is Gods jeghenwoirdicheit: daer brenct elc sijn spise die hi hevet bereet; dat sijn minne, doghede en̄ alle goede werke, die hi Gode gheoffert heeft, ende voir ghesent⁴: die sijn voir Gode ende alle heylighen daer present. Christus sit in midden der tafelen, en̄ wilt met hem allen eten. Sine minne, sine doechde, sine trouwe, sine leven, sijn sterven van minnen om onsen wille: dies en is twint vergheten. Daer is bliscap sonder mate groet, en̄ ewich leven sonder doot. Daer heeft elc sonderlinghe dat hi hevet verdient; maer die toe- vallende bliscap⁵ es hem ghemeine: die daer ter tafelen sitten, die sijn alle reyne.

Die vierde wise die is boven allen wisen hoecheit⁶, die allen minnenden gheesten is bereit: dat is onthoeghen boven alle ghescapene wesene in dat overwezen der godheit. Daer selen wi slapen ende rusten, ende wonen met Gode en̄ met allen heylighen, boven alle ondersceit in ewighe salicheit. Dus is Christus Testament volmaect en̄ volbracht dat bliven sal in ewicheit. Christus es ghenadich ende gherechtich; hi sal gheven yeghewelken dat hem behoirt; hi sal den quaden laten sine gherechticheit; hi sal den goeden laten sine ghenadicheit: en̄ dit sal bliven en̄ duren hem allen in ewicheit. Dit Testament hevet Christus beseghelt en̄ ghescreven met sinen preciosen bloede, en̄ gheconfirmeert met sijnre ghebenedider doot: die in hem gheloven hi salse voeren in sijns Vader scoet.

Footnotes

1. Sur. Primus modus idemque Deo super omnia gratissimas. ↩

2. Sur. in virtutibus et rectè factis. ↩

3. Sur. Qui inhiare novit, is eam gustare potest: intra omnia est, sed minimè inclusa; extra omnia, sed non comprehenditur. ↩

4. Sur. quae Deo obtulit et ante se praemisit. ↩

5. Sur. Gaudia autem accidentalia. ↩

6. Sur. Quartus modus est omnis modi excessus. ↩