LXXXIII. Hora Despertina. De perforatione lateris Christi, ejusque depositione de cruce

In die ‧x‧ ure, di wi Vesperen heten, vanden daghe, quamen die Joden tote Pylatuse, ende baden hem datmen hare bene breken mochte die daer hinghen, op dat si te haesteliker sterven souden, alsoe dat men se vanden cruce wech mocht doen, alsoe dat si niet en hinghen ane die crucen op den hoghen Paesche dach: en̄ hi gaefs hem oirlof. Doen ginghen sine ridderen en̄ der Joden knechte, ende braken den iersten en̄ den anderen sine beene. Ende alse si quamen tote Jhesum, soe vonden sine doot. Ende si en braken hem sine beene niet; maer ene ridder ontploec hem sine rechter¹ side met eenen² spere: en̄ uut diere wonden liep bloet en̄ water. En̄ die dat sach, hi gaf ghetughe, en̄ wi weten wale dat sijn ghetughe waer is. Dit sijn Sinte Jans Ewangelisten woerde.

Hier na, doent ten avonde naecte in die elfte ure vanden daghe, die noch Vesperen toe hoert, doe quam een edel man die ‧x‧ ridderen onder hem hadde, en̄ Joseph van Arimatien, en̄ hi was Jhesus jonghere heymelic. Hi ghinc tote Pylatuse, en̄ hi bat dat men hem gave den lichame Jhesu; en̄ Pilatus vraghede ofte hi nu doot ware. En̄ doen seide hem Centurio dat hi doot ware. Doen beval hi datmen den lichame Josephe gave. Doe nam Joseph met hem Nicodemusse. Dese twee waren beide machtich ende groet, en̄ Jhesus vriende verborghen, om die vrese vanden priesteren der Joden: want Jhesus en woude niet ghedoghen dat enich quaet mensche, heiden ofte Jode, sinen lichame ghenaecte ofte gherene na sine doot. Dese waren beide goet en̄ ghelovich, en̄ ontbeidende dat rike Gods. Si daden den lichame vanden cruce, ende hadden bereet twee witten linen lakene, daer si den lichame in wonden, en̄ eenen sweet doec daer si dat ghebenedide hoeft in leiden.